Wizualizacja pliku IFC: czego ten format potrafi, a czego nie

Co zawiera plik IFC

IFC to skrót od Industry Foundation Classes. Format powstał po to, by oprogramowanie projektowe różnych producentów mogło wymieniać modele budynków. Publikuje go buildingSMART International; obecna wersja, IFC 4.3, jest standaryzowana jako ISO 16739-1:2024. IFC 2x3 i IFC 4 są w praktyce również powszechne.

Plik IFC nie jest zbiorem trójkątów, jak znają je programy graficzne. Opisuje obiekty: ścianę z osią, wysokością, grubością i warstwami, okno z jego położeniem, kondygnację z jej elementami. Wiele kształtów zapisanych jest tylko jako reguła, na przykład wyciągnięty profil albo wynik przecięcia. Dzięki temu IFC jest cenny do zestawień ilościowych, koordynacji i sprawdzania, ale niepraktyczny do samego wyświetlania.

Dlaczego potrzebna jest konwersja

Przeglądarka lub renderer potrzebuje powierzchni: trójkątów ze współrzędnymi, wektorami normalnymi i materiałami. Aby je uzyskać z IFC, trzeba obliczyć każdą regułę. Biblioteka open source web-ifc robi to bezpośrednio w przeglądarce: czyta plik, oblicza geometrię każdego elementu i zapisuje ją jako trójkąty. Nic nie opuszcza komputera, zanim model stanie się GLB; dopiero ten GLB jest wysyłany.

VEDUTUM używa do tego glTF. glTF 2.0 to otwarty standard Khronos Group do dostarczania treści 3D, standaryzowany jako ISO/IEC 12113:2022. Przechowuje geometrię, materiały i tekstury, dzięki czemu przeglądarka może wczytać je na kartę graficzną bez dalszego przetwarzania. Wersja binarna, GLB, pakuje wszystko w jeden plik.

Po konwersji model pojawia się w podglądzie 3D, a ten sam stan glTF jest podstawą wizualizacji architektonicznych.

Co ginie w konwersji

Do wyświetlania liczą się geometria i jej kolory. Właściwości elementów, takie jak klasa ogniotrwałości, współczynnik U czy producent, nie są przenoszone. Oryginalny plik IFC pozostaje jednak niezmieniony i może być w każdej chwili użyty do innych celów.

Konwersja pobiera kolory z stylów powierzchni modelu, tam gdzie one istnieją. Tekstury i materiały fotograficzne w eksportach IFC są rzadkie. Jeśli chcesz pokazać dokładnie takie materiały, wyeksportuj GLB bezpośrednio z programu, który potrafi zapisać materiały z teksturami — jako uzupełnienie IFC albo zamiast niego.

Ustawienia eksportu, które oszczędzają kłopotów

• Jednostka: metry

  Modele wyeksportowane w milimetrach w przeciwnym razie wyglądają tysiąc razy za duże.

• Zakres: tylko widoczne elementy

  Pieczątki pomieszczeń, wymiary i bryły pomocnicze zakłócają wyświetlanie.

• Obiekty szczegółowe: tylko to, co należy do obrazu

  Meble o wielu ścianach powiększają plik i spowalniają go.

• Położenie: blisko początku

  Bardzo duże współrzędne powodują błędy zaokrągleń w wyświetlaniu.

• Kondygnacje: kompletne

  Brakujące stropy wychodzą na jaw dopiero w renderingu.

Rozmiar pliku i co dalej

Limit dla pojedynczego pliku w VEDUTUM wynosi obecnie 95 MB. Jeśli eksport przekracza go, zwykle wystarcza ukrycie obiektów szczegółowych. Więcej o formatach znajduje się na stronie o IFC, glTF i GLB.

Wyeksportuj bieżący projekt jako IFC 4 w metrach jako test i sprawdź plik w darmowej przeglądarce IFC. Jeśli wszystko wygląda dobrze, droga do wizualizacji jest jasna. Jeszcze szybciej idzie się z rzutu: można założyć konto z punktami, by wypróbować rozwiązania, zobacz cennik.