W skrócie
Liczone klasycznie, wideo to ciąg pojedynczych klatek: czas trwania razy liczba klatek na sekundę. To 750 klatek dla 30 sekund przy 25 fps, każda renderowana osobno. Na jednej karcie daje to godziny obliczeń. W VEDUTUM lot składa się natomiast z segmentów po 8 sekund, które łączy się bez ponownego kodowania; cztery segmenty dają nieco ponad pół minuty.
Podstawowe rachunki
Klatki
Czas trwania × liczba klatek na sekundę. 30 sekund przy 25 fps to 750 klatek, 60 sekund to 1500. Tak liczy klasyczna droga.
Czas obliczeń
Liczba klatek × czas na klatkę. Dlatego w klasycznej produkcji wideo jest wielokrotnie droższe niż obraz statyczny.
Liczba klatek na sekundę
W Europie powszechne jest 25 fps, kino używa 24, Ameryka Północna i wiele platform online 30. Przy spokojnych ruchach kamery architektonicznej 25 wystarcza; 50 lub 60 podwajają czas obliczeń bez widocznej poprawy płynności wolnych lotów.
Czas renderowania na przykładowych wartościach
Poniższe obliczenia zakładają 30 sekund na klatkę w Full HD na jednej karcie GPU. To wartość przykładowa; Państwa scena może być znacznie szybsza lub wolniejsza.
15 s, 25 fps, Full HD: 375 klatek, 187.5 min na 1 GPU, około 10 min na 20 GPU. 30 s, 25 fps, Full HD: 750 klatek, 375 min, około 19 min. 60 s, 25 fps, Full HD: 1500 klatek, 750 min, około 38 min. 30 s, 25 fps, 4K: 750 klatek, 1500 min, około 75 min.
Ostatnia linia pokazuje, dlaczego 4K jest drogie w wideo: cztery razy więcej pikseli, mniej więcej cztery razy więcej obliczeń. Dla większości stron i prezentacji lepszym wyborem jest wideo Full HD; zob. rozdzielczość renderów.
Druga droga: segmenty zamiast klatek
Powyższe liczby opisują klasyczną produkcję. VEDUTUM idzie inną drogą: wyznacza się dwa punkty widzenia na sprawdzonym modelu, a z nich powstaje ciągły ruch trwający 8 sekund, liczony nie klatka po klatce, lecz jako cały segment. Zajmuje to minuty zamiast godzin i kosztuje 12–29 punktów.
Cena to mniejsza kontrola nad każdą pozycją pośrednią: nie ma swobodnie rysowanej ścieżki z punktami kontrolnymi, jest tylko start, koniec i ruch między nimi. Do orbity, spaceru po wnętrzu i sekwencji pory dnia to wystarcza; do wyreżyserowanego lotu przez całą dzielnicę już nie.
Od segmentu do filmu
Kilka segmentów łączy się w FFmpeg bez ponownego kodowania, więc jakość obrazu części pozostaje nietknięta. Tam, gdzie kodowanie jednak następuje, na przykład przy zmniejszaniu pliku, wynik steruje współczynnik jakości CRF. Według dokumentacji FFmpeg skala biegnie od 0 do 51, domyślna wartość to 23, a rozsądny zakres to 17–28. Niższe wartości dają lepszą jakość i większe pliki.
Najpierw model, potem lot: źle odczytana ściana jest bardziej widoczna w ruchu niż na nieruchomym obrazie.
Jak zaplanować lot
- 01Sprawdź geometrięKlip jest tak dobry, jak model, na którym powstał.
- 02Ustaw punkty widzeniaPoczątek i koniec z kamer projektu.
- 03Wybierz poziomPunkty i szacowany czas trwania pojawiają się na przycisku, zanim rozpocznie się render.
- 04Połącz segmenty3–4 fragmenty dają pół minuty z różnorodnością.
Co dalej
Szablony i ceny znajdują się w wideo i lotach kamery. Jak światło wpada do obrazu w ciągu doby, wyjaśnia strona animacja dnia i nocy.
Pytania i odpowiedzi
Dlaczego nie mogę po prostu nagrać modelu w przeglądarce?
Można, i do koordynacji wewnętrznej to dobra droga. Model pokazuje jednak światło i materiały w uproszczeniu. Do publikowanych filmów warto użyć segmentu z modelu wideo.
Dlaczego dokładnie 8 sekund?
Tyle trwa segment dostarczany jako ciągły ruch. Dłuższe loty powstają z łączenia takich segmentów bez ponownego kodowania, a więc bez utraty jakości.
Jaką liczbę klatek na sekundę wybrać?
Dla Europy i spokojnych lotów kamery: 25 fps. Jeśli platforma wymaga 30, wybierz 30; czas obliczeń wzrasta o jedną piątą.
Jak duży będzie plik wideo?
Zależy od rozdzielczości, długości i współczynnika jakości. 30-sekundowe wideo Full HD w H.264 mieści się zwykle w przedziale kilkudziesięciu megabajtów.
Źródła
Przetłumaczono z angielskiego. Oryginał: przeczytaj artykuł po angielsku
