W skrócie
Z Vectorworks pewną drogą jest IFC: program jest certyfikowany do eksportu w IFC4 Reference View, a zapisuje także IFC2x3 i IFC4x3. VEDUTUM odczytuje IFC2x3 i IFC4. Eksport glTF/GLB istnieje, ale znajduje się w obszarze Debug przestrzeni roboczej i nie jest udokumentowaną drogą standardową. Docierają bryły w jednym kolorze; klasy, formaty rekordów i tekstury zostają w pliku.
Trzy wersje, jedna decyzja
Według własnej dokumentacji Vectorworks obsługuje IFC 2x3, 4 i 4x3 i ma certyfikat buildingSMART na eksport do IFC4 Reference View 1.2. Dla drogi do wizualizacji wersja jest drugorzędna: odczytujemy IFC2x3 i IFC4, a liczą się bryły.
Ważniejsze jest to, co zostaje wyeksportowane. Vectorworks pracuje z klasami i warstwami projektowymi, a o zawartości pliku decyduje widoczność. Widok z wyłączonymi meblami i wyposażeniem daje lekki plik — i model, który od razu staje w przeglądarce.
Objazd przez GLB rzadko się opłaca
Eksport glTF/GLB można znaleźć w przestrzeni roboczej, lecz znajduje się w menu Debug i nie jest udokumentowany jako zwykła droga wyjścia. Kto go zna i potrzebuje, może z niego skorzystać — korzyść polegałaby na tym, że GLB przenosi materiały i tekstury.
W praktyce proponujemy IFC. Elewację i tak wybiera się w VEDUTUM spośród wariantów: ta sama bryła raz w modrzewiu, raz w tynku, raz w cegle. Na tym wizualizacja zarabia na siebie w trakcie projektowania — nie na wiernym odtworzeniu tekstury z CAD-a.
Co dzieje się po naszej stronie
Plik IFC jest odczytywany w Państwa przeglądarce, a nie na naszym serwerze: web-ifc, otwarty czytnik skompilowany do WebAssembly, działa w karcie przeglądarki. Rozumie IFC2x3 i IFC4 i przekazuje każdą bryłę jako siatkę trójkątów w jednym kolorze. Na serwer trafia dopiero zbudowany z niej plik GLB — oryginalny plik zostaje na Państwa komputerze.
Dociera więc geometria: wszystko, co w eksporcie ma bryłę, wraz z kolorem i położeniem. Nie docierają zestawy właściwości, nazwy komponentów, warstwy, klasy IFC ani tekstury. Znajdują się one w pliku, ale nic ich nie rysuje. Jeśli potrzebne są materiały i tekstury, należy wyeksportować GLB zamiast IFC — ten format je przenosi. Limit wynosi 60 MB na plik, a odczyt nie kosztuje punktów.
Tutaj dźwignią są klasy
Wyłączyć klasy
Klasy mebli, wyposażenia i opisów wyłączyć przed eksportem. Tam siedzi większość rozmiaru pliku.
Teren tylko jako bryła
Powierzchnia terenu bez grubości nie pomaga obrazowi. Należy ją uwzględnić tam, gdzie jest zamodelowana jako bryła.
Sprawdzić kondygnacje
Przed wgraniem upewnić się, że każda kondygnacja jest w wyniku, łącznie z najniższą.
Czym ten opis nie jest
Nie przeprowadziliśmy serii pomiarów na cudzych projektach, dlatego nie podajemy żadnego wskaźnika skuteczności. Zapisane są tu dwie rzeczy: co nasz czytnik pobiera z pliku IFC, co wynika z naszego kodu, oraz co program oferuje przy eksporcie według własnej dokumentacji. Rozstrzyga dopiero Państwa własny model — a nic to nie kosztuje, ponieważ import działa w przeglądarce.
Pytania i odpowiedzi
Którą wersję IFC eksportować?
Odczytywane są IFC2x3 i IFC4. Należy użyć wersji, z którą pracuje biuro; dla obrazu liczą się tylko bryły w pliku.
Czy z Vectorworks mogę wysłać GLB?
Eksport glTF/GLB istnieje w obszarze Debug przestrzeni roboczej. Kto z niego korzysta, tego plik wczytujemy bez zmian, razem z materiałami. Udokumentowaną drogą pozostaje IFC.
Dlaczego nie widzę swoich tekstur?
Bo IFC ich nie przenosi: dociera jeden kolor na bryłę. Elewację, okna, dach i wnętrze wybiera się w VEDUTUM spośród wariantów liczonych na tej samej bryle.
Jak duży może być plik?
60 MB. To, co jest powyżej, prawie zawsze zawiera meble, wyposażenie lub obiekty biblioteki — wyłączenie klas zajmuje minutę.
Źródła
Przetłumaczono z angielskiego. Oryginał: przeczytaj artykuł po angielsku



