Eksport z Revita: ustawienia IFC potrzebne do wizualizacji

Konfiguracja jest właściwym eksportem

Ścieżka prowadzi przez Plik, Eksport, IFC, a następnie „Modify setup”. Autodesk opisuje tam opcje, które decydują o zawartości: definicję widoku modelu (m.in. IFC2x3 Coordination View 2.0 i IFC4 Reference View), sposób traktowania elementów oraz, w „Additional content”, opcję eksportu wyłącznie elementów widocznych w widoku.

Dla wizualizacji definicja widoku modelu ma mniejsze znaczenie, o ile bryły wychodzą w całości. Ważniejsze, żeby nie zabrakło żadnej kondygnacji. Najlepiej eksportować z widoku 3D, w którym wszystko jest pokazane, a potem sprawdzić rozmiar pliku.

Pułapka z widokiem

„Export only elements visible in view” kusi: ukrywa się to, co przeszkadza, i plik się zmniejsza. Sam Autodesk opisuje tę opcję jako przydatną przy eksportach dla poszczególnych branż, a w dokumentacji zaznacza też, że przy tym ustawieniu mogą zginąć relacje między elementami.

Dla obrazów ma to mniejsze znaczenie niż dla koordynacji — ale błąd, który naprawdę boli, jest prozaiczny: kondygnacja została ukryta w widoku 3D i w modelu jej brakuje. Należy to sprawdzić w przeglądarce, zanim ustawi się kamery. Model jest tam po to, żeby go obracać, a kondygnacje można pokazywać pojedynczo.

Co dzieje się po naszej stronie

Plik IFC jest odczytywany w Państwa przeglądarce, a nie na naszym serwerze: web-ifc, otwarty czytnik skompilowany do WebAssembly, działa w karcie przeglądarki. Rozumie IFC2x3 i IFC4 i przekazuje każdą bryłę jako siatkę trójkątów w jednym kolorze. Na serwer trafia dopiero zbudowany z niej plik GLB — oryginalny plik zostaje na Państwa komputerze.

Dociera więc geometria: wszystko, co w eksporcie ma bryłę, wraz z kolorem i położeniem. Nie docierają zestawy właściwości, nazwy komponentów, warstwy, klasy IFC ani tekstury. Znajdują się one w pliku, ale nic ich nie rysuje. Jeśli potrzebne są materiały i tekstury, należy wyeksportować GLB zamiast IFC — ten format je przenosi. Limit wynosi 60 MB na plik, a odczyt nie kosztuje punktów.

Co dzieje się z materiałami z Revita

Revit zna materiały z wyglądem, teksturą i wzorem przekroju. Przez IFC dociera jeden kolor na bryłę. Dla wizualizacji oznacza to, że elewację wybiera się w VEDUTUM spośród wariantów liczonych na tej samej bryle — modrzew, tynk, cegła, beton architektoniczny. Zaleta jest taka, że dziesięć wariantów pokazuje jeden dom, a nie dziesięć podobnych.

Jeśli własne materiały muszą zostać zachowane, nie należy eksportować IFC, lecz wybrać drogę przez format, który przenosi materiał i teksturę: GLB. Revit nie zapisuje go fabrycznie; zwykle robi się to dodatkiem albo objazdem przez inny program w łańcuchu.

Czym ten opis nie jest

Nie przeprowadziliśmy serii pomiarów na cudzych projektach, dlatego nie podajemy żadnego wskaźnika skuteczności. Zapisane są tu dwie rzeczy: co nasz czytnik pobiera z pliku IFC, co wynika z naszego kodu, oraz co program oferuje przy eksporcie według własnej dokumentacji. Rozstrzyga dopiero Państwa własny model — a nic to nie kosztuje, ponieważ import działa w przeglądarce.