Arkusz wskaźników: GRZ, GFZ, wysokości i odległości z rzutu
Powierzchnia zabudowy, powierzchnia całkowita, GRZ i GFZ, wysokości i odległość do najbliższego budynku sąsiedniego, liczone z modelu i porównane z wpisanymi wartościami granicznymi. Wstępna kontrola, a nie opinia prawnobudowlana.
0 punktów
W skrócie
Arkusz wskaźników w VEDUTUM liczy z modelu liczby, o które plan miejscowy pyta najpierw: powierzchnię zabudowy największej kondygnacji i powierzchnię całkowitą do zewnętrznego lica ścian, z piwnicą osobno, a do tego wysokość okapu i całkowitą oraz odległość do najbliższego budynku sąsiedniego w każdym kierunku świata. Z powierzchnią działki dochodzą GRZ i GFZ, niemieckie odpowiedniki wskaźnika powierzchni zabudowy i intensywności zabudowy; wpisane wartości graniczne arkusz porównuje wiersz po wierszu. To wstępna kontrola, a nie opinia prawnobudowlana, i nie kosztuje punktów.
Co daje ta funkcja
Bez drugiego arkusza kalkulacyjnego
Liczby pochodzą z modelu. Gdy przesunie się ścianę, arkusz liczy od nowa i nikt nie musi poprawiać tabeli.
Wartości graniczne na widoku
Wpisać GRZ, GFZ, wysokość całkowitą, wysokość okapu i minimalną odległość, a każdy wiersz mówi: dotrzymane albo przekroczone.
Odległości z otoczenia
Przy wczytanym otoczeniu dla każdej strony widać odległość do najbliższego budynku sąsiedniego, mierzoną od ściany zewnętrznej.
Jak to działa
- 01Sprawdzić rzutObrys musi być zamknięty; w przeciwnym razie arkusz liczy z prostokąta opisanego i to zaznacza.
- 02Ustawić kondygnacje i wysokościLiczbę kondygnacji, wysokość każdej kondygnacji, strop i dach wpisać w „Stimmt das Haus so?“ (czy dom się zgadza?).
- 03Wczytać otoczenieZ adresem przychodzą budynki sąsiednie do pomiaru odległości.
- 04Wpisać powierzchnię działki i graniceW arkuszu wskaźników pod szkicem energetycznym, z wartościami z planu miejscowego, o ile takie są.
- 05Odczytać porównanieWartość i granica stoją obok siebie; „Speichern“ (zapisz) zachowuje wpisy w projekcie.
Jak przebiega pomiar
Odczytany rzut opisuje ściany przez ich oś i grubość. Arkusz dodaje dookoła połowę grubości ściany i w ten sposób mierzy do zewnętrznego lica; przy prostokątnych obrysach jest to dokładne. Powierzchnia zabudowy to największa kondygnacja, powierzchnia całkowita to suma od parteru w górę; piwnica stoi osobno obok.
Wysokość okapu to górna krawędź ścian najwyższej kondygnacji, wysokość całkowita to najwyższy punkt kalenicy, dachu jednospadowego lub płaskiego, obie ponad poziomem podłogi parteru.
Dwa pojęcia, kilka porządków prawnych
GRZ (Grundflächenzahl) i GFZ (Geschossflächenzahl) pochodzą z niemieckiego rozporządzenia o użytkowaniu terenów budowlanych (Baunutzungsverordnung): to udział działki zajęty przez budynek oraz powierzchnia kondygnacji podzielona przez powierzchnię działki, w Polsce zbliżone do wskaźnika powierzchni zabudowy i intensywności zabudowy. W Austrii stopień i gęstość zabudowy regulują kraje związkowe, każdy z własnymi zasadami liczenia piwnic, poddaszy i balkonów. Arkusz podaje oba pojęcia i liczy celowo prosto, aby było jasne, co mierzy.
Najczęstsze pytania
Skąd pochodzi powierzchnia działki?
Wpisuje się ją samodzielnie, na podstawie księgi wieczystej, ewidencji gruntów lub umowy kupna. Bez niej arkusz pokazuje powierzchnię zabudowy, powierzchnię całkowitą, wysokości i odległości, ale bez GRZ i GFZ.
Czy balkony i tarasy się liczą?
Nie. Arkusz mierzy obrys kondygnacji do zewnętrznego lica ścian. Czy balkony, daszki lub budynki gospodarcze się liczą, zależy od przepisów budowlanych w miejscu budowy.
Czy arkusz wskaźników kosztuje punkty?
Nie. Liczy w przeglądarce z istniejącego modelu, bez wywołania modelu.
Więcej funkcji
Zastosowania
Liczby przed pierwszym obrazem
Wgrać rzut, wpisać powierzchnię działki, porównać wartości graniczne. Nie kosztuje punktów.