Kort samengevat
Een vector-pdf uit CAD bevat de tekening nog als lijnen: elke muur is een streep of een gevulde band met exacte coördinaten op de pagina. De browser leest die lijnen voordat de plattegrond voor de lezing wordt verstuurd en levert ze als tweede invoer aan, zodat de muurposities uit het bestand komen en niet uit een interpretatie van pixels. Een scan of foto heeft geen lijnen, alleen pixels; de lezing werkt dan uitsluitend met het beeld en vraagt meer correctie. Beide werken; het vectorbestand begint alleen dichter bij het afgewerkte model.
Twee soorten pdf die er hetzelfde uitzien
Op het scherm lijken een gescande plattegrond en een CAD-export op elkaar. Zoom in en het verschil is zichtbaar: de scan wordt grijze vierkantjes, de vectorexport blijft scherp bij elke vergroting, en de tekst kan met de muis worden geselecteerd.
Dat is het hele verschil in één zin: het ene bestand weet nog waar zijn lijnen liggen, het andere weet alleen welke pixels donker zijn.
Wat de browser uit een vectorpagina haalt
Dikke strepen
Muren die als één zware lijn zijn getekend, worden een muurmiddellijn met de lijndikte als dikte.
Gevulde banden
Muren die als gevulde rechthoeken of veelhoeken zijn getekend, worden een middellijn met de breedte van de band als dikte.
Paren dunne evenwijdige lijnen
De klassieke CAD-muur met arcering tussen twee omtrekken: het paar wordt één muur, de afstand ertussen is de dikte.
Waarom een tweede invoer telt
Een plattegrond uit pixels lezen betekent voor elke donkere lijn beslissen of het een muur is, een maatlijn, arcering of een stuk meubilair. Die beslissing is meestal goed en soms niet, en elke foute beslissing is een correctie in de editor.
Met de vectorkandidaten ernaast liggen de muurposities vast, en richt de lezing zich op wat de lijnen niet kunnen zeggen: welke opening een deur is, waar een ruimte eindigt, wat de labels betekenen. De lijst bevat tot 120 muren, de langste eerst, in hetzelfde coördinatenstelsel als de lezing gebruikt; dat dekt elke afzonderlijke bouwlaag van een huis of woongebouw. Het lezen kost in beide gevallen 1 punt per bouwlaag; de vectorstap voegt niets toe.
Wat scans en foto’s opleveren
Scan op 300 dpi
Prima voor de meeste plattegronden. Zwakke maatlijnen en titelblokken over de tekening veroorzaken de meeste correcties.
Foto van een papieren plattegrond
Werkt, met vervorming. Fotografeer recht van boven, met gelijkmatig licht en het hele vel in beeld.
Gescande pdf
Een pdf met een afbeelding erin. De vectorstap vindt niets en de pagina wordt als beeld gelezen, precies zoals een jpg.
Zo exporteert u het betere bestand
- 01Afdrukken naar pdf vanuit CADGebruik de pdf-export of de pdf-printer van uw CAD-programma, geen schermafbeelding. Houd de tekening als vector; niet rasteriseren. Het papierformaat maakt niet uit: A3 en A0 worden even goed gelezen.
- 02Één bouwlaag per paginaElke bouwlaag op een eigen pagina. De lezing neemt één pagina tegelijk en koppelt die aan een bouwlaag.
- 03Laat de maten staanMaatketens bepalen de schaal. Zonder die wordt de schaal geschat uit een deurblad van 0,90 m of een badkuip van 1,70 m, met een waarschuwing.
- 04Snijd het titelblok bij als dat kanMinder tekst op de pagina, minder dingen om verkeerd te lezen, en geen naam van de opdrachtgever in de upload.
Vragen en antwoorden
Kost een vector-pdf extra?
Nee. De lijnen worden vóór de upload gratis in de browser gelezen. Het lezen van een plattegrond kost 1 punt per bouwlaag, met elk bestandstype.
Is mijn CAD-export een vector-pdf?
Open hem en probeer met de muis een tekstlabel te selecteren. Licht die op, dan is de pagina vector. Zo niet, dan is het een scan of een gerasterde export.
En DWG of DXF?
Niet rechtstreeks. Exporteer de bouwlaag naar pdf vanuit uw CAD-programma; dat houdt de vectoren en werkt nu al.
Vervangt de vectorstap de controle?
Nee. Muren hebben nog steeds een gesloten omtrek nodig en openingen moeten nog steeds in een muur liggen. De controle vóór het bouwen draait op beide soorten bestanden.
Bronnen
Vertaald uit het Engels. Origineel: lees het Engelse artikel
